Muzyk to nie zawód?

Nie wszystko musi być czarne i białe. Przecież taki zespół może pisać i promować teksty poruszajace serca i o tym by być lepszym, ale ważne aby taki człowiek, który nie zauważy w tym Jezusa a jedynie chęć bycia lepszym, kupujac płytę znalazł na niej rozwiązanie jakim jest Jezus! "Bądźcie przebiegli"... Poza tym jeśli zespół określa się w wywiadach czy w biografii wartościami chrzescijańskimi to chyba wszystko dla słuchacza będzie jasne. Dla mnie nie jest to chowaniem swiecy...

Przepraszam za zwłokę w odpowiedzi, już odpisuję. Pytanie o to, czy wierzącemu muzykowi jest w ogóle wolno pisać o „zwyczajnych” rzeczach, albo czy musi zawierać w tekstach określenia Boga jest chyba ślepym zaułkiem. Bo tak naprawdę powinniśmy chyba spytać o to, jaki jest CEL grania chrześcijańskich zespołów. Czy celem jest zdobycie popularności wśród niewierzących słuchaczy, czy celem jest dotarcie z Ewangelią do mniejszej grupy osób spoza kościoła. I od razu chcę jasno powiedzieć – nie oceniam żadnej z tych motywacji. To chyba indywidualna sprawa. Dlatego piszę o moich odczuciach. Sytuacja wierzących zespołów kojarzy mi się z wielkimi Polakami, którzy w czasie, gdy Polski nie było na mapach, w XIX w., czuli się w obowiązku pisać „ku pokrzepieniu serc”. Jest ich zasługą, że dzisiaj, mimo trudnej historii, możemy się szczycić najwyższej klasy dziełami z tego okresu. I chyba podobnie jest z treścią chrześcijańskich utworów. Oczywiście nie ma przymusu – wierząca kapela może pisać protest songi o tym, co ich wokół wkurza itp. Tylko naprawdę nie wierzę, że przeskoczą popularnością i kunsztem Obywatela GC czy Niemena, a prawda jest taka, że ich największe hity, do teraz grane nawet w komercyjnych stacjach radiowych, nic nie zmieniły. Co z tego, że ludzie wciąż uwielbiają nucić „Dziwny jest ten świat”, albo „Mamonę”? My – ludzie wierzący, wiemy co jest jedyną siłą, by zmienić serce człowieka, by człowiek zaczął chcieć być dobry. Nie jest tą siłą na pewno protest song. Nie mogę więc zrozumieć, dlaczego nie mówić o Bogu w piosenkach. Nawet zakładając, że na rozszerzenie takich „normalnych”, „niewierzących” tekstów będzie czas w czasie koncertów, to kto je usłyszy? Może odsetek słuchających… Trochę to dla mnie pachnie chowaniem świecy pod korzec. Z tym że zaznaczam – to moje prywatne zdanie, w tej dość trudnej sprawie. Na pewno ważne jest, byśmy odpowiedzieli sobie na jdeno: co jest CELEM danej kapeli, a co ma służyć jako ŚRODEK do jego realizacji

@Michu Powiedz, ponieważ nie rozumiem, dlaczego chrześcijanie nie mogą śpiewać piosenek o miłości, np. do żony, nie śpiewać o tym co ich denerwuje (np rozwalanie przystanków autobusowych przez wandali) albo o pięknej przyrodzie, przecież mamy swoje przemyślenia w różnych tematach, itd...

Apropos przebicia się do mainstreamu, myślę, że Szymon wskazał na bardzo ważną rzecz: rzeczywiście słuchając radia nie bardzo da się zauważyć, by polskie popularne piosenki reprezentowały jakiś szczególnie wysoki poziom. Nie wiem, czy na pewno chodzi o to, że muzyka chrześcijańska nie przebija się, bo jest za słaba… Płyty MateO nie trzymają poziomu? ;) I chciałbym, żebyśmy rozprawili się tutaj z pewnym mitem, że na Zachodzie jest inaczej, że tam można w radiu usłyszeć i chrześcijańskie teksty. Nie bardzo wiem gdzie tak jest, bo na pewno nie w Europie… Poza niektórymi hitami U2 i nieśmiertelnym Shackles [Mary Mary] właściwie taka muzyka i tam się nie przebija. I w tym sensie polski rynek muzyczny jest właściwie całkiem normalny, nie odbiega od zachodniego. Skąd więc tamtejsze zespoły biorą pieniądze na działalność? Dokładnie nie wiem, ale wydaje mi się, że z koncertów [w kościołach, na konferencjach czy festiwalach], które jednak opłacane są z kieszeni ludzi wierzących. Hojnych ludzi wierzących;) Nie wydaje mi się też, że dobrą drogą dla chrześcijańskich zespołów jest świadoma rezygnacja ze zbyt „wierzących” tekstów, w imię zdobycia szerszego grona słuchaczy. Trochę mi to przypomina sytuację z młodzieńcem, który przyszedł do Jezusa i zapytał go dlaczego, mimo że przestrzega przykazań, że jest porządnym człowiekiem nie ma pewności zbawienia. A Mistrz mu odpowiedział, że to wszystko fajnie, że robi tyle dobrego, ale dopiero PÓJŚCIE ZA NIM może go uratować. Trochę się boję, że kiedy ludzie wierzący świadomie pomijają fakt pójścia za Jezusem w swoich tekstach, sprzedają zgubionym kit, że samo czynienie dobra może coś zmienić. Takie umacnianie w powszechnym wierzeniu, że uczynki mogą zbawić;)

Wiem jedno. Za darmo nic nie ma. Dawanie za darmo prowadzi do demoralizacji. I przykro mi to powiedzieć, ale wiem to z doświadczenia, że w chrześcijaństwie gdzie powinien być dawany przykład wynagradzania za pracę, za przedsiębiorczość, dzieje się coś odwrotnego... No bracie nie kochasz Pana Jezusa, nie kochasz braci, kościoła... no bracie usłuż nam za darmo. Powinno być tak, że za pracę się płaci a daje się w wolności... te rzeczy trzeba oddzielić i jak to pierwsze, w przypadku migania się od zapłaty za pracę należy zdecydowanie potępić tak w kwestii drugiej tzn. dawania osąd nie do nas należy. Dzieje się niestety odwrotnie i tzw. chrześcijaństwo demoralizuje, osłabia ducha przedsiębiorczości, który jest śmiem twierdzić rodzaju Boskiego. Muzycy ceńcie się stosownie do wkładu waszej ciężkiej pracy co się mam nadzieję( i tego wam życzę) przekłada na jakość waszych usług.

artykuł pierwsza klasa. Samo zycie! Pozdrowienia od Pneumy

No i temat się klaruje... Wniosek: dbać o technikę, rozwijać się, tworzyć teksty dla KAŻDEGO (nie tylko dla wierzących), które poruszą serca, dadzą nadzieję strapionym i światło tym, którzy żyją w ciemności. Wszystko robić na najwyższym poziomie, mieć dobrych producentów i starać się o porządne wydawnictwa... Tylko czy wtedy znajdą się fundusze i wsparcie?

Amen! Zgadzam się w 100%, że mamy zawojować media... ale właśnie o to chodzi, że te utwory muszą być na poziomie, muszą być lepsze od tych, które są obecnie puszczane w stacjach radiowych. Przykro mi to stwierdzić, ale na chwilę obecną nie wiem, który z utworów chrześcijańskich mógłby zaistnieć. To musi być coś co "wpada w ucho". Jak często ludzie nie słuchają słów, a nucą różne utwory, a później zastanawiają się nad przekazem. Nie wiem... może ja nie znam wszystkich zespołów chrześcijańskich. Oczywiście niektóre mają fajne utwory, są na poziomie, ale czy to wystarczy? Osobiście uważam, że jest to muzyka dla wąskiego grona odbiorców, a nie dla ogółu.

Hehe... dobre :) Pisma do ministrów nic nie zmienią :) Bo co...? Bo takie radio teraz będzie miało określać co jest muzyką chrzescijańska a co nie jest? Co nie narusza uczuć innych religii itd? Czy w granej piosence ma występować słowo Jezus, czy nie ma? A moze nie więcej niż 3x? :)) Wszystko w naszych rękach... Jezus mówi posyłając nas w świat: „Bądźcie przebiegli jak węże, a nieskazitelni jak gołębie”... i czy to nie otwiera nam drzwi do WSZYSTKIEGO? Piszmy utwory, które zawojują stacje radiowe i tv! Do dzieła!

"...godzien bowiem robotnik zapłaty swojej." To nie ulega wątpliwości. Każdy, kto pracuje dla Królestwa Bożego jest godzien zapłaty. Niestety czasem, jeżeli nie można powiedzieć, że dość często, rzeczywistość bywa inna. Dlaczego? Bo jak to jest możliwe, że ludzie wierzący chcą aby im płacono? Przecież robią to dla Boga! A tu nagle chcą otrzymać zapłatę? To zabawne jak pięknie potrafimy omijać fragmenty Słowa Bożego, które są dla nas niewygodne. Czy muzyka chrześcijańska się rozwija? Być może, gdzieś tam pomału... Ale dlaczego nie może być tak, że w radio na co dzień "lecą" kawałki chrześcijańskich zespołów? Może jednak czegoś brakuje? Nie chciałabym krytykować pieśni kościelnych, ale zostawmy te pieśni dla kościoła i wierzących, a do świata idźmy z tym co do nich może trafić. Po pierwsze muzyka chrześcijańska MUSI być na wysokim poziomie, aby ludzie chcieli jej słuchać. Po drugie jej przekaz. Kto w świecie będzie chciał słuchać pieśni typu "Chwalę Cię Boże, bo jesteś tak dobry"? Przecież Ci ludzie nie znają Boga, nie znają Jego łaski, miłości i dobroci. Może warto wyjść do nich z tekstem, który ma przekaz chrześcijański, ale dopiero kiedy wsłuchamy się i zaczniemy analizować tekst? Przecież w życiu chrześcijan również bywa ciężko, bywamy gdzieś przytłoczeni problemami, ale mamy z tego wyjście. I tą nadzieję warto zanieść innym. Trzeba jednak zrobić to w taki sposób, aby oni chcieli tego słuchać.

Pozdrawiam wszystkich biorących udział w tej dyskusji. Uważam, że rzeczą oczywistą jest, że muzyka chrześcijańska (gramy o Jezusie i amen - wcale nie musimy się tłumaczyć z tego powodu) krok po kroku pomimo wielkich przeszkód rozwija się. Może nie tak szybko jak chcielibyśmy. Kiedy patrzymy na Stany Zjednoczone, to tam już od lat 70 CCM działa prężnie. U nas to "dopiero" ok 20 lat nowoczesnej muzyki chrześcijańskiej. Choć oczywiście jest tu ogrom do zrobienia - a możliwości patrząc na Polskę mówiąc delikatnie są przeogromne. Wynagrodzenie za koncert - oczywiście należy się artystom. Jeśli budujemy kościół - płacimy murarzowi, malarzom obrazów, twórcom witraży i koniec. Sprawa jest jasna. Tak samo powinno być z muzykami. Kiedy organizujemy w różnych parafiach koncerty to zawsze pytamy zespoły o cenę. To się im należy ze sprawiedliwości. I tyle. Uważam, że to są naprawdę sprawy jasne i klarowne. A odnośnie rozwoju muzyki chrześcijańskiej to bez Ducha ta muzyka nie będzie mieć ducha. Jeżeli zespół się nie będzie modlił i nie będzie sięgał po Pismo Święte to będą wtedy dwa tory. Przy większych przeszkodach muzycy się zrażą i przestaną grać. "Weź udział w trudach i przeciwnościach jako dobry żołnierz Chrystusa Jezusa!" Z Bogiem!

No i chwała Bogu... Nareszcie, ktoś napisał... i właśnie oto chodzi. Ap. Paweł napisał 1Kor.9:14 "Tak też postanowił Pan, ażeby którzy ewangelię zwiastują, z ewangelii żyli." A w Filip.1:18 "...Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany... , z tego się raduję i radować będę;" I o co ja wiem, mam przekonanie, że Uwielbienie, Muzyka też jest forma zwiastowania Ewangelii. Co do wniosku - zostawiam wam. Tylko powiem tak: ' nasuwa się sam ; ) '

Myślę, że w środowisku katolickim, bardzo dużo zapału zniknęło w momencie, gdy wyszła instrukcja SA odnośnie muzyki kościelnej, która w sumie wykluczyła ze wsparcia swym magisterium muzykę inną niż tradycyjnie liturgiczną. A wystarczyło dodać, że nie zapominając o tradycji, potrzeba też wsparcia dla nowego ducha w muzyce, obecnego przecież i tak kolorowego.

Czy jest muzyka chrześcijańska? Czy taki zwierz istnieje? Czy będąc chrześcijaninem, napisze erotyk dla mojej Żony - to jest to muzyka chrześcijańska czy nie? A moze to bezsens szukać gdzieś tej granicy? Bo po co? Nie chodzi i grę słów ale o to co mamy w sercach i w głowach. Uznaliśmy dla naszej fałszywej, konformistycznej wygody, że jest taka szuflada i dzisiaj (gdy moda minęła) zbieramy tego owoce... Jestem Twórcą, ponieważ nie potrafię nim nie być! Niezaleznie od tego ile festiwali zostanie odwołanych, jak małe będę miał z tego pieniądze i niezależnie od tego jak wielu uzna mnie za relatywistę i zgniłego libertyna idącego na kompromis ze światem! I żeby sobie samemu wbić gwóźdź do trumny - na koniec dodam: Nigdy nie lubiłem tzw. "chrześcijańskich festiwali" Zawsze wydawały mi sie one gettem. Nie żałuję, że są odwoływane. Mnie zalezy, żeby inspirować moim Zbawicielem. Tego nie da się przeliczyć na pieniądze, popularność, liczbę zwolenników na facebooku... Z wyrazami szacunku.

Czytając ten artykuł od razu spostrzegłem, że myśli tam zawarte pochodzą z Bożego serca i dotykają spraw Kościoła, to jest ludzi Boga. Nie od dziś znane jest powiedzenie, że „portfel nawraca się ostatni”. W dzisiejszych kościołach ludzie odbijają się między dwoma skrajnościami, jakimi są ewangelia sukcesu, oraz teologia ubóstwa. Ci po pierwszej stronie barykady traktują Boga jak skarbonkę, zaś ci drudzy pełni obaw wolą pieniądze zakopać. Zdrowy środek, to teologia odpowiedzialności w zarządzaniu, o której uczy nas Jezus w przypowieściach. Po jednej z nich mówi: „Jeśli więc w niesprawiedliwej mamonie nie byliście wierni, któż wam powierzy prawdziwą wartość?” (Łuk. 16:11) Tak, Bóg nie powierza więcej tym, co trwonią, lub zakopują Jego zasoby. Podobnie czytamy w 2 Kor. 9:8 „A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę”. Co jest więc w tym artykule z Bożego serca? Ano to, że do Boga wszystko należy, także my sami z naszymi domami, całym dobytkiem, majątkiem i talentami. Powinniśmy zarządzać tak naprawdę Jego pieniędzmi tak, jak On by sam tego chciał. Jeśli tego nie robimy, On tego nie błogosławi. Nie czas pieniądze przejadać czy zakopywać. Czas się modlić o to, co mamy z nimi zrobić dla Bożej chwały. Czas szukać Jego zysku, dla Jego Królestwa, bo jaka jest dziś Polska i Polacy? Czy ten kraj Bóg może błogosławić obfitością? Czy może On błogosławić będący w tym kraju swój Kościół? Czy przypadkiem nie jest tak, że „nienawrócone portfele” nie chwalą Boga, a to czego brakuje to odpowiedzialnego, biblijnego zarządzania Bożymi zasobami? Ten artykuł Sylwku jest kolejnym głosem na ten temat spośród wielu, jakie ostatnio słyszałem od ludzi wzbudzonych przez Boga. Jednym ze wspanialszych odzewów na to zawołanie o finansowo-mentalną przemianę Kościoła jest Edukacja Finansowa Crown. Zdecydowałem się i ja prowadzić kursy Crown w Kościele dla małej grupy zainteresowanych Bożymi i biblijnymi zasadami zarządzania pieniędzmi. Pozostaje zadać sobie pytanie, czy uznajemy panowanie Boga nad swoim dobytkiem i finansami. A co by zrobił Jezus? W co by „inwestował”? Bogumił Lewandowski

Witam Was! Przede wszystkim pragnę Wam bardzo podziękować za udział w dyskusji, nie spodziewałem się tak licznych wpisów! Poruszyliście tyle wątków, że nie wiem którego się chwycić :) Okazuje się bowiem, że temat, który poruszyliśmy to zaledwie wierzchołek góry lodowej, a nie rzadko temat tabu… Przez ostatnie 2 dni miałem wiele ciekawych rozmów telefonicznych w tej sprawie i okazuje się, że może być ona poruszona na szerszym polu - pisma, portale, pastorzy… Wygląda na to, że jeśli w najbliższych latach coś się nie zmieni, to Kościół w Polsce może stracić wielu cennych artystów. Posłużę się przykładem jednym z wielu: Jeden ze znanych raperów, który jeździ od kilku lat z Ewangelią po kraju i prócz Boga i Żony nie ma większej pasji, zjeździł już dziesiątki tysięcy kilometrów, a dzięki Niemu Ewangelię usłyszało jeszcze więcej tysięcy ludzi - na koncertach, spotkaniach, uwielbieniach, ewangelizacjach. Chciałoby się - może nie do końca dosłownie - powiedzieć, że zrobił w tym czasie więcej dla Królestwa, niż wiele kościołów razem wziętych! Choć z powodu dziesiątek zaproszeń i nalegań, aby przyjechał nie może pracować… szuka pracy… bo nie ma na czynsz. Jest duże prawdopodobieństwo, że gdy w Jego rodzinie pojawi się dziecko - przestanie jeździć… Zmienią się priorytety. Co ważne! W tym wszystkim naprawdę nie chodzi o to, aby każdy artysta miał taryfikator i zaczynał wszelkie rozmowy od stawek za usługę! Nie dajmy się zwariować, ale gdy widzi się na co dzień przykłady jak ten powyższy, to jednak przychodzą myśli, ze coś tu nie gra. Zastanawiam się czy jest możliwość zrobić coś wspólnie jako artyści, muzycy i nie tylko - jak się okazuje - aby zmieniać tą trudną rzeczywistość jaka nas otacza, przetrzeć szlaki następnym… Nie wiem… Wiem za to, ze trzeba o tym rozmawiać i nie zamiatać tematu pod dywan, a co najważniejsze wołać do Pana, który nada piękną harmonię tym niepoukładanym dźwiękom :)

Jestem tego samego zdania i z tego co wiem, kawosze myślą właśnie o takiej płycie, która wypromuje się kilkoma pozytywnymi utworami, a jak ktoś kupi płytę, to odkryje na niej kilka bardzo mocnych przekazów. Trzymam kciuki całym sercem, bo dla mnie to jeden z ciekawszych zespołów na naszym rynku "z rybką" :)

O artykuł zapytało już kilka znaczących portali chrześcijańskich... Także... chyba się pojawi :)

Artykuł daje do myślenia i mimo tego, że sam "służę jako muzyk", musiałem ocenić to co sam robię w kierunku zmiany tego myślenia w swoim otoczeniu... Cieszę się, że podjąłeś się tego tematu Sylwek. Oby odpowiedni ludzie przeczytali to i zrozumieli. Myślę często o tym, że jako chrześcijanie w Polsce musimy dojrzeć do świadomości, że pieniądze nie pochodzą z piekła i Biblia dużo naucza na temat finansów - dziesięcina, dary, wspomaganie biednych, należna zapłata za wykonaną pracę itd... Myślę, że pokory naszym muzykom nie brakuje, więc kilka groszy im w głowie nie poprzewraca. Jeśli ktoś nie wie od czego zacząć, to oprócz kupowania płyt, można się zastanowić, czy np gitarzysta w Twoim kościele musi sam wykładać kasę na struny, może nie jest w stanie uzbierać na lepszą gitarę, a obecna ledwo zipie i dawno już nie stroi jak powinna... Rozwiązania są często prostsze niż nam się wydaje. Z innej strony tego tematu - a propos wykonywania muzyki innej niż "uwielbieniowa", spójrzmy np na rynek muzyki chrześcijańskiej w USA. Jak wiele zespołów prowadzi swoją działalność muzyczną na dwa fronty. Jednego miesiąca prowadzą koncert uwielbienia, a w następnym piosenka z ich albumu staje się hitem filmów z Hollywood. Ich twórczość czasami nie ma w sobie ani jednego słowa "Bóg", "Jezus", ani religijnego języka. Czy to dobrze? Albo odwrotnie... Czy to jest w jakiś sposób złe? Wiele ich tekstów przemyca prawdy biblijne i chrześcijańskie standardy, podejście do życia. Chrześcijanie - też ludzie - zakochują się, przeżywają rozpacz, cieszą się z porannego słońca i dobrej kawy. Warto czasami posłuchać dobrej, przemyślanej piosenki "o życiu" wykonanej przez wierzących. W Polsce to luka, którą mało kto wypełnia. Kiedy parę lat temu pierwszy raz słuchałem Tomka Żółtko i jego poezji, piosenek o miłości, o rodzinie, stwierdziłem, że na tamten czas powinni go sklonować z 10 razy i za każdym razem zmienić jakiś gen odpowiedzialny za gatunek muzyki. Brakuje mi cały czas muzyki "neutralnej" tworzonej przez polskich, wierzących artystów... A na koniec dodając inne profesje do problemu... Słyszał może ktoś: "tylu informatyków w zborze, a komputer nie działa", albo "przydałaby się nowa stronka... zrobisz?" :) Nie mówię, że wszystko źle - praca dla zboru przynosi satysfakcję, jeśli wiesz, że komuś może to pomóc poznać Jezusa. Jednak błędem będzie przyjmować za pewnik, że ktoś POWINIEN coś zrobić, bo w końcu jest chrześcijaninem, więc zapłatę odbierze sobie z konta w Niebie. Szanujmy siebie nawzajem, tak, jakbyśmy chcieli być szanowani.

@Tomasz Iwański. Może źle napisałem - wiem, że Ty wiesz co to jest poświęcenie i nie musisz się tłumaczyć. Chodzi o właściwe proporcje, żebyśmy nie doszli do położenia niemieckich kościołów, w których młodzi ludzie nie chcą się angażować, bo... za mało im płacą. Z mojego doświadczenia (biblijnej wiedzy) - jak masz coś oddać, to oddaj to bez wypominania, jak nie możesz, nie oddawaj i bądź wolny. Z zaznaczeniem, że działa to w dwie strony. ps. Robi z tego OT...

Dokładnie tak... Już to gdzieś dziś powiedziałem ;) Są rzeczy ważne i ważniejsze... Trzeba rozsądzić czy spierać się o 100 zł czy ratować życie ludzkie!

No pięknie :))) To teraz sprzedałeś przepis jak to robić :) Mam nadzieję, że tak nie będzie :) Ze będzie prawda, szczerość i przez to błogosławieństwo :)

Mamy coraz więcej utalentowanych muzyków. Nie jest już wstydem puścić muzykę chrześcijańską znajomym ze świata. Żenadą jest rozdawanie kopiowanych (czyt.kradzionych) płyt z tą muzyką. Poniżej poziomu jest chwalenie się, że posiada się TB nielegalnej muzyki na dyskach w kompie. Chcemy słuchać dobrej muzyki, a nie chcemy wydać 10-20zł na płytę, czy dorzucić do kolekty na grający zespół. Wszystko - mówimy - za darmo. Darmo wzięliście - darmo dawajcie. Nie, to nie jest tak. Muzycy płacą, tak jak Sylwek pisze, duże pieniądze, żeby się doskonalić, doposażać, być coraz lepszymi. To kosztuje i nie jest to koszt 20zł. Przykro mi powiedzieć, ale zdarzało się mi spierać z chrześcijanami odpowiedzialnymi za pieniądze w kościele, żeby zapłacić zespołowi. Bo za drogo. A ja się pytam, czy za drogo było Jezusowi zrezygnować ze wszystkiego dla mnie i dla ciebie? Nie, on zapłacił i to najwyższą cenę. Dlatego i dziś powinniśmy być przygotowani na koszty przy ewangelizacjach - koszty związane z muzykami. Chcemy się nimi szczycić, chwalić przed światem - to im zapłaćmy, żeby jaki pisze Sylwek - nie poszli do fabryk i nie mieli czasu na granie. Czas to pieniądz - pamiętajmy o tym. Osobiście zajmuję się fotografią w kościele i też spotykają mnie takie "propozycje" - fajnie, że masz aparat i coś tam umiesz - przyjedź porób zdjęcia na moim ślubie. Wtedy ja mówię - ok, ale ja jestem płatnym fotografem. No wiesz? To nie po chrześcijańsku. Nie po chrześcijańsku jest wtedy kiedy taki fotograf poświęci czas i przyjedzie by udokumentować twój ślub, a ty mu nic nie zapłacisz i go nawet na wesele nie zaprosisz. Niestety i takie miałem przypadki. Obudź się ludu Boży.

No to się jeszcze powymądrzam :) @Algi. Dlaczego nie jeździsz? Bo nie było tak jak zakładałaś? Nie wiem jak było w Twoim wypadku, ale często widzę młodych ludzi, którzy zaczynają coś robić na zasadzie - mogę robić to za darmo, a potem mają pretensję, że robią to za... darmo. Niekonsekwencja i pretensje dookoła. Żeby było jasne - nie atakuję Cię i nie osądzam. Boli, że ludzie pełni pasji, którzy wiernie służyli Kościołowi, zostali odstawieni na boczny tor, bo śmią mówić o pieniądzach. Niestety w takich wypadkach widać na dłoni niedojrzałość młodych i niedojrzałość zarządzających kościołami. @Zuza. Masz doskonałe pole do zmiany mentalności! Kto to jest Kościół - to MY! Już dzisiaj wiele z Was będzie zakładało/zakłada kościoły. To miejsce na nową mentalność. Jeśli nawet nam ma być gorzej (nie gram dzisiaj i jakoś żyję), to niech ci, którzy przyjdą po nas mają lepiej. Ktoś musi przecierać szlaki. Może to pomoże - do niedawna zajmowałem się zawodowo grafiką i przyjąłem zasadę współpracy z kościołem - albo za pełną kasę, albo za darmo. Mam czas i możliwości (dla swojego kościoła staram się znaleźć zawsze) robię za darmo. Jak wpada coś xtra liczę pełną stawkę komercyjną. W ten sposób nigdy nie pracuję za pół stawki i nie mam do nikogo pretensji. Błogosławię kiedy mogę, a kiedy nie mogę, trudno - jestem w tym wolny. :) @Muzyk - to wcale nie jest proste, trzeba dużo zaparcia, konsekwencji i... dystansu. Bez tego dojdziemy do wniosku, że Kościół jest be i nic w nim nie warto robić. Spróbujmy powiedzieć to większości pastorów, kórzy pracują zawodowo i zajmują się trzódką za... nagrodę w Niebie. I jak prawdziwe jest podsumowanie, że takiemy pastorowi, pracującemu całe życie za darmo dla Kościoła, trudno jest zrozumieć dlaczego trzeba płacić za koncert, podczas którego głosi się Ewangelię.

Ja też jeździłem 11 lat za darmo, za koszty, za swoje, za obiad, za nocleg. Już nie jeżdżę! Wcale! 10 lat była pasja i poczucie wielkiej misji, w jedenastym roku przyszedł żal i zgorzknienie. Naiwność zamieniła się w wizję wielkiego wykorzystywania. Jakby łuski z oczu spadły.

Dobrze, ze o tym piszecie. Nie chciałam się odzywać, ale jednak spróbuję :) Śpiewam w bardzo znanym zespole chrześcijańskim i mamy rewelacyjnego managera, ale z przykrością stwierdzam, że przynajmniej od roku nie zagraliśmy za pełną stawkę. Dodam, że ów manager działa również z gwiazdami "ze świata" i niejednokrotnie wspomina, że tam NIGDY nie spotkał się z negocjacjami, stawka jest stawką. Negocjuje jedynie przy wielkich wydarzeniach, gdzie z reguły gra się za większe pieniądze. Jeśli mamy profesjonalnie podchodzić do swojego zawodu, to to jest moje zdanie.

No właśnie Zuza! O mentalność tu chodzi! Założę się, że zespół nie "negocjowałby sam ze sobą" gdyby nie miał na uwadze mentalności, z którą się zderza wszędzie!

Czyżby znalazł się manager KAWY? :) Byłoby super :) Chcemy zwrócić uwagę tym artykułem nie tylko na siebie, jakoś sobie radzimy. Bardziej mobilizacją do tego artykułu było to co się dzieje z festiwalami i koncertami, oraz z muzykami, od których słyszy się gorzkie słowa. A wracając do menago... Jesli już jakiś się trafi to chce wejsć na gotowe: znany wypromowany zespół, smutne, ale dlatego radzimy sobie jakoś sami, mimo, że jesteśmy ciągle otwarci na prawdziwego managera... Uwierz, ze nawet gdy był... to szybko zniknął bo przytłoczyła go niemoc :) Dziekujemy za miłe słowa!

Może po prostu zatrudnijcie menadżerów, a nie sami negocjujecie wynagrodzenie i macie takie "wątpliwości"? W tym, co opisaliście, widać biznesowy błąd - skoro nie potraficie gadać o kasie, weźcie kogoś, kto nie ma z tym problemu! Zespoły zapraszamy z przyjemnością i NORMĄ jest, że im się za to płaci. Jeśli na kogoś nas nie stać negocjujemy stawki (to normalne), jeśli nie, trzeba sięgnąć po kogoś tańszego. To NORMALNE zasady rynku. BTW. Ostatnia rozmowa z zespołem przebiegała bardzo ciekawie - zespół sam ze sobą negocjował stawki (obniżał), bo bał się, że go nie zaprosimy. Taka ciekawostka, która pokazuje, że o ile do instrumentów podchodzi się profesjonalnie to do managementu niekoniecznie ;) Pochodzę z pokolenia, które jeździło i grało za zwrot kosztów lub bez zwrotu. Traktowaliśmy to jako służbę nawet, jeśli kosztowało zarwane noce, pozostawione rodziny i to wszystko o czym piszesz. Sylwek, to taki zawód - muzyk nie siedzi 8 godzin na etacie, by pierwszego iść po kasę. Dzisiaj podejście do "grania" się zmieniło, ale nie zmieniło się jedno - jeśli NAPRAWDĘ chcesz coś robić to zaciskasz zęby i ROBISZ TO bez względu na wszystko. Najzwyczajniej w świecie nie będzieci żyli z grania dopóki sobie na to poświęceniem nie zapracujecie. PS. Nie dawajcie się zniechęceniu, przeżywacie ten sam ból co pastorzy, liderzy, którzy chcieliby pracować fultajmowo dla Kościoła (jeśli to was w ogóle pocieszy...). Uważam was za jeden z ciekawszych zespołów chrześcijańskich na polskim rynku. Wierzę, że przyjdą czasy, kiedy będziecie odmawiali z braku wolnych terminów. Do tego czasu jednak, zaciskajcie zęby, zginajcie kolana i do przodu! pzdrw

Amen! W 100% popieram! Chwała Bogu, że zostało ujęte w słowa tak mądre i prawdziwe. Niech was Bóg błogosławi w dalszej służbie i rozwoju. Kocham was! ;)

U nas w kościele, w którym jest ok. 300 członków jeszcze kilka lat temu były 4 zespoły uwielbieniowe, wychodziły na zewnątrz, grały koncerty. Teraz jest jeden, który ledwo zipie, a uwielbieniem zajmuje się z przymusu starsze pokolenie. Ale właśnie tak jak piszecie uświadomiłam sobie, ze nikt nie modlił się o te zespoły, nikt ich nie wspierał, raczej zawsze krytykował. No i nie ma...